Ben, 15

“Ik had mijn ouders en de dokter gezegd dat ik echt niet wou dat mijn klasgenoten zouden weten wat ik geprobeerd had. Ik wou het niet. En ik kon het ook niet. Ik voelde me zo al rot genoeg.

Mijn ouders hadden wel mijn klasleraar op de hoogte gebracht. Maar verder wist niemand er wat van. Ze dachten dat ik gewoon een weekje ziek was geweest: er waren veel leerlingen met griep op dat moment, dus dat was op zich niet raar. Toch vond ik het moeilijk om weer naar school te gaan. Ik kon er ook met niemand over praten en dat vrat toch aan mij.

Na een paar dagen heb ik Steven in vertrouwen genomen. Hij schrok heel erg, maar reageerde er wel goed op. Het helpt me dat ik weet dat hij het weet. En dat ik het er met hem af en toe eens kan over hebben.“