Cagla, 18

"Het was moeilijk om thuis de draad weer op te pikken. Toen ik wist dat ik uit het ziekenhuis mocht, had ik het gevoel dat alles weer in orde was. Maar thuis moest het eigenlijk nog beginnen. Ik moest mijn dag helemaal opnieuw organiseren. In het ziekenhuis was dat anders. Ook al was ik volledig in de war, daar gebeurde alles op vaste tijdstippen. Ik moest ook terug contact opnemen met vrienden en terug dingen beginnen te doen. Dikwijls was dat toch nog te vermoeiend. Het is echt zoeken en jezelf afvragen: ‘Hoe ga ik dit allemaal terug opbouwen?"