Hilal, 17

“Mijn poging is nu al meer dan een jaar geleden. Sindsdien is er veel veranderd. Ook ikzelf ben veranderd. Niet dat al mijn problemen ineens van de baan zijn. In tegendeel. Ik heb nog steeds last van dipjes en er zijn momenten dat ik totaal in paniek schiet van mijn verdriet. Dan ben ik bang dat het opnieuw gaat gebeuren. En dat ik langzaam aan de controle weer aan het verliezen ben.

Toch weet ik dat ik het zo ver niet meer zal laten komen. Door alles wat er gebeurd is, en ook door mijn therapie, heb ik mezelf zoveel beter leren kennen. Ik weet dat ik moet oppassen als ik me weer wat meer begin af te zonderen en als ik mij ook thuis vaak op mijn kamer terugtrek. Ik herken de signalen en handel er ook naar.

Dan bel ik vriendinnen op en plan ik meteen wat leuke activiteiten voor die week. Ook al heb ik daar op dat moment minder zin in en kost het mij veel moeite. Ik weet dat ik me beter voel achteraf en dat het gezelschap mij goed zal doen. En na zo’n namiddagje samen, is het ergste vaak alweer voorbij.”