Marissa, 17

“De eerste dagen en weken na mijn poging waren zeer overweldigend. Gevoelens van schaamte, schuld en verdriet , het kwam allemaal door elkaar. Maar tussendoor waren er ook goede momenten. Momenten waarop ik blij was dat ik er nog was. En dat ik oprecht genoot van het intens samenzijn met mijn familie en vrienden.

Tegenwoordig zijn er steeds meer van die goede momenten. Ik merk dat ik bij mij beter voel in gezelschap van mensen die ik graag zie: als ik bij Amber ben, mijn beste vriendin, of bij mijn mama. Zelfs eenvoudige dingen als samen boodschappen doen of naar de bakker gaan,… Het doet mij goed. Dat zijn de momenten waar ik het meest van geniet.”