Niels, 15

“Van die eerste momenten op de spoedafdeling herinner ik me nog maar weinig, eerlijk gezegd. Dokters en verpleegsters stelden me duizenden vragen. Zinnige antwoorden kon ik amper geven. Ik voelde me suf en totaal verward. De wereld flitste aan mij voorbij. Ik wou echt dat het stopte. Dat het ophield. Daar en dan. Alle pesterijen, haatmails en pijnlijke ‘grappen’ over mijn homoseksualiteit op straat en op facebook: het was me te veel geworden. Ik wou nooit meer terug naar school. Ik wou weg. Ik wou rust.”